Ես ամպրոպից հետո

Ես ամպրոպից հետո հասկանում եմ իմ սխալները դառնում ավելի դիմացկուն և ուժեղ։Ամպրոպները ինձ պետք են ,որովհետև առանց ամպրոպների ես կապերի սխալներով ։Ամպրոպները ինձ օգնել են հաղթահարել դժվարություններ և պատրաստ լինեի դրանց։Ամպրոպից հետո երբ ամեն ինչ փոխվում է ինձ շատ հաճելի է լինում և ինձ լավ տրամադրություն է փոխանցում։

Լուսաբացը գյուղում

Երբ աչկերս բացում էի տեսնում եմ սենյակ թափանցող արևի բարակ շողերը ։Զգում եմ գյուղի թարմացնող սառը հաճելի օդը ։Դուրս եմ գալիս պատշգամբ և ավելի  ուժեղ շնչում սառը օդը։Լսում էի աքաղաղի զարթուցիչ ձայնը թռչունների ծլվլոցը  և կանգուն սարին եմ նայում:Ինձ զգում եմ բնության գիրկը:Կարծես ընկած լինեմ հրաշքերի աշխարհ:

Եթե ես ջուր լինեի

  Երբ ես ջուր լինեի, կանեի այն ամենը,որ մարդկանց պետք կգայի միշտ:Մարդկանց պետք եկած պահին կօգնեի, և երբ նրանք իմ արժեքը մոռանային,կպատժեի նրանց այնքան ժամանակ,մինչև իրենց սխալը հասկանային:Այն մարդկանց ես կօգնեի, որոնք արժանի կլինեին իմ օգնությանը:Ես բույսերին կօգնեի,որովհետև առանց ինձ նրանք չէին լինի,  ինչպես նաև մարդիկ:Մարդկանց սխալների դիմաց կպատժեի ՝վնասներ պատճառելով:

Լուցկիներով աղջիկը

Այս հեքիաթը ինձ տվեց երկու խորհուրդ: Առաջին խորհուրդը այն էր,որ ինչ էլ լինի հույսը չպետք է կորցնի և պետք է օգտագործի այն:Հույսը մարդուն միշտ պետք է առանց հույսի մարդ չի կարողանա հաղթահարել դժվարությունները:Հույսը դա լրացուցիչ ուժի նման բանե,երբ դրան հավատաս և փորցես օգտագործել կարե քեզ այն փրկի: Երկրորդ բանն այն էր,որ  կյանքը երբ ապրում ես… Continue reading Լուցկիներով աղջիկը