Ժողովածու Ավետիք իսահակյանի սիրային բանստեղծություներ

Թաթիկներըդ լուսեղեն — Լույս-թըռչնիկներ դրախտի. Ճաճաչներով ոսկեղեն Բույն կհյուսեն նոր բախտի։ Զմրուխտ թասով գինի ես, Բույրըդ աշխարք է առել. Շուրթըս դիպավ շրթունքիդ Աշխարքիս տերն եմ դառել։ Մազերըդ մեղմ փայելով՝ Ինքս ինձեն հեռացա, Աչերիդ մեջ նայելով՝ Ողջ տիեզերքը մոռացա… իմ կարծիքով այս բանաստեղծության ամենագեղեցիկ տողորը այս տողերն են Աչերիդ մեջ նայելով՝ Ողջ տիեզերքը մոռացա:Ես պատկերացրեցի մի… Continue reading Ժողովածու Ավետիք իսահակյանի սիրային բանստեղծություներ